Las estaciones y el clima (mevsinler ve hava durumu)

Las estaciones (mevsinler) son:

• ilkbahar: la primavera
• yaz: el verano
• sonbahar, güz: el otoño
• kış: el invierno

Como nota curiosa:

ilk: comienzo, principio, primer paso.
bahar: flores; juventud.
son: fin, final.
yaz gündönümü: solsticio de verano.
kışgün durumu: solsticio de invierno.

Vocabulario y expresiones:

• mevsim: estación.
• hava: el clima, el tiempo.
• hava durumu: las condiciones climáticas.
• bulut: la nube.
• yağmur: lluvia.
• yağmak: llover.
• yağmur mevsimi: estación de las lluvias.
• gökgürültüsü: trueno.
• şimşek: relámpago, rayo.
• sel: torrente, diluvio.
• su birikintisi: charco.
• fırtına: tempestad, tormenta, temporal.
• rüzgar: el viento.
• kasırga: tornado, ciclón.
• tayfun: tifón.
• kar: nieve.
• kardan adam: muñeco de nieve.
• kartopu: bola de nieve.
• don: helada, escarcha, hielo.
• dona çekmek: helar.
• don tutmak: helar.
• gökkuşağı: arcoiris.
• pus: bruma.
• sis: niebla.
• çiy: rocío.
• güneş: el sol.
• Hava durumu nasıl?: qué tiempo hace?
• güneşli: hace sol.
• Hava güzel: hace buen tiempo, hace bueno.
• Hava kötü: hace mal tiempo, hace malo.
• fırtına çıktı: se desató la tormenta.
• Rüzgarlı: hace viento.
• Soğuk olmaya başladı: está empezando a refrescar.
• Soğuk: hace frío.
• Serin: hace fresco.
• Sıcak: hace calor.
• Yağmur yağıyor: está lloviendo.
• Kar yağıyor: está nevando.
• üşümek: tener frío.
• ıslanmak: mojarse.

Los animales (Hayvanlar)

köpek	el perro.
köpek kulübesi	la caseta del perro.
yavru köpek	el perro cachorro.
havlamak	ladrar.
kedi	el gato, la gata.
kriko	el gato.
kedi yavrusu	el gato cachorro.
yavru	cría, cachorro.
miyavlamak	maullar.
at	el caballo.
kısrak	la yegua.
ahır	cuadra, caballeriza.
kanarya	el canario.
muhabbetkuşu	el periquito.
tünek	el columpio.
kuş	el pájaro.
kafes	la jaula.
kanat	el ala.
kaplumbağa	la tortuga.
kurbağa	la rana.
tavşan	el conejo.
tavşan kafesi	la jaula del conejo.
boğa	el toro.
buzağı	el ternero.
inek	la vaca.
koyun	la oveja.
kuzu	el cordero.
keçi	la cabra.
horoz	el gallo.
tavuk	la gallina.
balık	pez;  pescado.
akvaryum	acuario.
fare	el ratón.
salyangoz	el caracol.
arı	abeja.
ördek	el pato.
ördek yavrusu	cría de pato.
zürafa	la jirafa.
kartal	el águila.
kunduz	el castor.
goril	el gorila.
zebra	la cebra.
panda	el panda.
koala	el coala.
ayı	el oso.
kutup ayısı	el oso polar.
leopar	el leopardo.
timsah	el cocodrilo.
yunus	el delfín.
suaygırı	el hipopótamo.
rakun	el mapache.
gergedan	el rinoceronte.
maymun	el mono.
kanguru	el canguro.
aslan	el león.
aslan yavrusu	cría de león.
deve	el camello.
fil	el elefante.
kaplan	el tigre.
fok	la foca.
mors	la morsa.
yılan	la serpiente.
pelikan	el pelícano.
penguen	el pingüino.
flamingo	el flamenco.
papağan	el papagayo.
martı	la gaviota
karatavuk	el mirlo.
sincap	la ardilla.
kelebek	la mariposa.
karınca	la hormiga.
sinek	la mosca.
sivri sinek	el mosquito.

aramak: buscar.

Presente

- Presente Continuo Simple:

	Afirmativo
Ben	arıyorum	busco/estoy buscando
Sen	arıyorsun	buscas/estás buscando
O	arıyor	busca/está buscando
Biz	arıyoruz	buscamos/estamos buscando
Siz	arıyorsunuz	buscais/estais buscando
Onlar	arıyorlar	buscan/están buscando
	Interrogativo
Ben	arıyor muyum?	busco/estoy buscando?
Sen	arıyor musun?	buscas/estás buscando?
O	arıyor mu?	busca/está buscando?
Biz	arıyor muyuz?	buscamos/estamos buscando?
Siz	arıyor musunuz?	buscais/estais buscando?
Onlar	arıyorlar mı?	buscan/están buscando?
	Negativo
Ben	aramıyorum	no busco/estoy buscando
Sen	aramıyorsun	no buscas/estás buscando
O	aramıyor	no busca/está buscando
Biz	aramıyoruz	no buscamos/estamos buscando
Siz	aramıyorsunuz	no buscais/estais buscando
Onlar	aramıyorlar	no buscan/están buscando
	Interrogativo Negativo
Ben	aramıyor muyum?	no busco/estoy buscando?
Sen	aramıyor musun?	no buscas/estás buscando?
O	aramıyor mu?	no busca/está buscando?
Biz	aramıyor muyuz?	no buscamos/estamos buscando?
Siz	aramıyor musunuz?	no  buscais/estais buscando?
Onlar	aramıyorlar mı?	no  buscan/están buscando?

- Presente aorista:

	Afirmativo
Ben	ararım	busco
Sen	ararsın	buscas
O	arar	busca
Biz	ararız	buscamos
Siz	ararsınız	buscais
Onlar	ararlar	buscan
	Interrogativo
Ben	arar mıyım?	busco?
Sen	arar mısın?	buscas?
O	arar mı?	busca?
Biz	arar mıyız?	buscamos?
Siz	arar mısınız?	buscais?
Onlar	ararlar mı?	buscan?
	Negativo
Ben	aramam	no busco
Sen	aramazsın	no buscas
O	aramaz	no busca
Biz	aramayız	no buscamos
Siz	aramazsınız	no buscais
Onlar	aramazlar	no buscan
	Interrogativo Negativo
Ben	aramaz mıyım?	no busco?
Sen	aramaz mısın?	no buscas?
O	aramaz mı?	no busca?
Biz	aramaz mıyız?	no buscamos?
Siz	aramaz mısınız?	no  buscais?
Onlar	aramazlar mı?	no  buscan?

Pasado

- Pretérito Definido (Past Definite)

	Afirmativo
Ben	aradım	buscaba
Sen	aradın	buscabas
O	aradı	buscaba
Biz	aradık	buscabamos
Siz	aradınız	buscabais
Onlar	aradılar	buscaban
	Interrogativo
Ben	aradım mı?	buscaba?
Sen	aradın mı?	buscabas?
O	aradı mı?	buscaba?
Biz	aradık mı?	buscabamos?
Siz	aradınız mı?	buscabais?
Onlar	aradılar mı?	buscaban?
	Negativo
Ben	aramadım	no buscaba
Sen	aramadın	no buscabas
O	aramadı	no buscaba
Biz	aramadık	no buscabamos
Siz	aramadınız	no buscabais
Onlar	aramadılar	no buscaban
	Interrogativo Negativo
Ben	aramadım mı?	no buscaba?
Sen	aramadın mı?	no buscabas?
O	aramadı mı?	no buscaba?
Biz	aramadık mı?	no buscabamos?
Siz	aramadınız mı?	no buscabais?
Onlar	aramadılar mı?	no buscaban?

- Pretérito Indefinido (Indefinite Past)

	Afirmativo
Ben	aramışım	busqué
Sen	aramışsın	buscaste
O	aramış	buscó
Biz	aramışız	buscamos
Siz	aramışsınız	buscasteis
Onlar	aramışlar	buscaron
	Interrogativo
Ben	aramış mıyım?	busqué?
Sen	aramış mısın?	buscaste?
O	aramış mı?	buscó?
Biz	aramış mıyız?	buscamos?
Siz	aramış mısınız?	buscasteis?
Onlar	aramışlar mı?	buscaron?
	Negativo
Ben	aramamışım	no busqué
Sen	aramamışsın	no buscaste
O	aramamış	no buscó
Biz	aramamışız	no buscamos
Siz	aramamışsınız	no buscasteis
Onlar	aramamışlar	no buscaron
	Interrogativo Negativo
Ben	aramadım mı?	no busqué?
Sen	aramadın mı?	no buscaste?
O	aramadı mı?	no buscó?
Biz	aramadık mı?	no buscamos?
Siz	aramadınız mı?	no buscasteis?
Onlar	aramadılar mı?	no buscaron?

- Pretérito Perfecto Narrativo

	Afirmativo
Ben	aramıştım	hube buscado
Sen	aramıştın	hubiste buscado
O	aramıştı	hubo buscado
Biz	aramıştık	hubimos buscado
Siz	aramışstınız	hubísteis buscado
Onlar	aramıştılar	hubieron buscado
	Interrogativo
Ben	aramış mıydım?	hube buscado?
Sen	aramış mıydın?	hubiste buscado?
O	aramış mıydı?	hubo buscado?
Biz	aramış mıydık?	hubimos buscado?
Siz	aramış mıydınız?	hubísteis buscado?
Onlar	aramışlar mıydı?	hubieron buscado?
	Negativo
Ben	aramamıştım	no hube buscado
Sen	aramamıştın	no hubiste buscado
O	aramamıştı	no hubo buscado
Biz	aramamıştık	no hubimos buscado
Siz	aramamışstınız	no hubísteis buscado
Onlar	aramamıştılar	no hubieron buscado
	Interrogativo Negativo
Ben	aramamış mıydım?	no hube buscado?
Sen	aramamış mıydın?	no hubiste buscado?
O	aramamış mıydı?	no hubo buscado?
Biz	aramamış mıydık?	no hubimos buscado?
Siz	aramamış mıydınız?	no hubísteis buscado?
Onlar	aramamışlar mıydı?	no hubieron buscado?

- Pasado Contínuo Narrativo (Past Progressive Narrative)

	Afirmativo
Ben	arıyordum	solía estar buscando; estuve buscando.
Sen	arıyordun
O	arıyordu
Biz	arıyorduk
Siz	arıyordunuz
Onlar	arıyordular arıyorlardı
	Interrogativo
Ben	arıyor muydum?	solía estar buscando ? estuve buscando?
Sen	arıyor muydun?
O	arıyor muydu?
Biz	arıyor muyduk?
Siz	arıyor muydunuz?
Onlar	arıyorlar mıydı? arıyordular mı?
	Negativo
Ben	aramıyordum	no solía estar buscando
Sen	aramıyordun
O	aramıyordu
Biz	aramıyorduk
Siz	aramıyordunuz
Onlar	aramıyordular aramıyorlardı
	Interrogativo Negativo
Ben	aramıyor muydum?	no solía estar buscando?
Sen	aramıyor muydun?
O	aramıyor muydu?
Biz	aramıyor muyduk?
Siz	aramıyor muydunuz?
Onlar	aramıyorlar mıydı? aramıyordular mı?

 

B: verbos que empiezan por B

bağırmak: exclamar; gritar, chillar.

bağışlamak: disculpar, perdonar; indultar; absolver.

bağlamak: atar, unir, líar, enlazar.

bağlanmak: atarse, unirse.

bahse birmek: apostar.

bahsetmek: hablar de, mencionar.

bakmar: mirar; ver; cuidar.

barınmak: vivir en; alojarse; asilarse; sobrevivir en.

barışmak: reconciliarse, hacer las paces con.

basitleşmek: simplificarse, volverse sencillo o fácil.

basitleştirmek: simplificar; hacer que algo sea más fácil de entender; hacer que algo sea menos recargado, más sencillo.

basmak: impresionar; pulsar; imprimir, estampar.

başarmak: tener éxito.

başkaldırmak: rebelarse, alzarse.

başlamak: empezar, comenzar.

başlatmak: iniciar; hacer que alguien empiece algo.

başvurmak: consultar.

batmak: ponerse (el sol); sumergirse, naufragar.

batırmak: sumergir, hundir; clavar.

beğenmek: gustar, admirar; preferir, elegir.

beklemek: esperar, aguardar.

bekletmek: hacer esperar.

benzemek: parecer, asemejarse.

beslemek: alimentar; mantener, sustentar.

beslenmek: alimentarse.

bestelemek: componer.

betimlemek: describir.

beyazlamak: blanquear.

bıçaklamak: apuñalar.

bıkmak: estar harto de, cansarse.

bıktırmak: cansar, hartar.

bırakmak: dejar, abandonar.

biçim vermek: formar.

biçimini bozmak: desfigurar, deformar.

biçimlendirmek: plasmar.

biçmek: cortar.

bildirmek: comunicar; avisar; participar; anunciar.

bilemek: afilar.

bilmek: conocer.

binmek: montar, embarcar.

bitirmek: acabar, completar, consumar.

bitmek: acabar, acabarse; terminar; estar exahusto; estar fascinado por.

boğazlamak: degollar.

boğmak: estrangular; sofocar; ahogar.

boğulmak: ahogarse; sofocarse.

boğuşmak: pelearse.

bombalamak: bombear.

bombardımak etmek: bombardear.

borç almak: tomar préstamo.

borç vermek: prestar.

borca girmek: empeñarse.

borçlandırmak: adeudar.

borçlanmak: endeudarse.

boşalmak: vaciarse; desembocar; descargarse.

boşamak: divorciar.

boşanmak: vaciarse; desembocar; descargarse.

boşalmak: vaciarse; desembocar; descargarse.

boyamak: pintar, colorear.

boylanmak: dar un estirón (crecer).

bozmak: deshacer; romper; estropear; corromper; pudrir; violar; cambiar dinero.

bölmek: separar, dividir.

bulmak: encontrar, descubrir.

büyümek: crecer; aumentar, incrementar.
 

A: verbos que empiezan por A

abartmak: exagerar.

acıkmak: tener hambre.

acımak: sentir pena, compadecerse.

acıtmak: causar dolor.

açıklamak: explicar, aclarar.

açılmak: abrir, abrirse, desabotonarse.

açmak: abrir.

adamak: dedicar.

adlandırmak: nombrarse; clasificar.

ağılamak: envenenar.

ağırlamak: hospedar.

ağırlaşmak: ponerse pesado; estar muy enfermo, ponerse peor; volverse muy difícil.

ağlamak: llorar, derramar lágrimas.

ağrımak: doler.

akıtmak: derramar.

akmak: fluir; vaciar.

aksamak: cojear.

aksırmak: estornudar.

aktarmak: transferir.

alçalmak: descender; envilecerse.

alçaltmak: bajar; reducir; envilecer.

aldanmak: engañarse; estar equivocado, ser erróneo.

aldatmak: engañar; romper una promesa dada (a otro).

aldırmak: hacer caso a; prestar atención a.

alevlenmek: inflamarse; romper en llamas.

algılamak: percibir.

alınmak: ofenderse; sentirse herido por.

alıntılamak: citar.

alışmak: acostumbrarse, habituarse, aclimatarse.

alıştırmak: acostumbrar, aclimatar.

alışveriş yapmak: hacer compras.

alkışlamak: aplaudir; dar palmas.

almak: tomar; obtener, recibir; comprar.

ambalajlamak: embalar, empaquetar.

andırmak: parecerse a.

anımsamak: recordar, acordarse de.

anımsatmak: recordar.

anırmak: rebuznar.

anlamak: comprender, entender.

anlaşmak: entenderse, pactar, acordar.

anlatmak: contar, explicar, narrar.

anmak: conmemorar; nombrar.

aralamak: entreabrir; separar.

aramak: buscar

araştırmak: investigar; estudiar.

arıtmak: purificar, limpiar; refinar.

arızalanmak (arıza yapmak): averiarse, fallar.

arzulamak: desear.

asılmak: colgar, pender.

asmak: colgar; enganchar; ahorcar.

astarlamak: forrar.

aşağılamak: abatir; denigrar.

atlamak: saltar.

atmak: tirar, echar.

ayırmak: servir, separar.

El verbo SER/ESTAR y su conjugación.

El verbo Ser ó Estar en turco no tiene modo infinitivo.

Se expresa solo en términos de sufijos (en algunos casos, también mediante cópulas).

1.- PRESENTE INDICATIVO AFIRMATIVO del verbo Ser ó Estar.

Las desinencias o sufijos del verbo ser/estar para el presente de indicativo afirmativo son:

Ben …- (y) Vmayor m

Sen …- s Vmayor n

O … - t/d Vmayor r (-> se suele omitir)

Biz …- (y) Vmayor z

Siz …- s Vmayor n Vmayor z

Onlar …- t/d Vmayor rl Vmenor r (-> se suele omitir)

* Vmayor y Vmenor, vocal que corresponda en cada caso según las Reglas de Armonía Vocal.

Por lo tanto, los sufijos quedarían así:

- Si la vocal dominante de la raíz es a ó ı, por ejemplo, ‘sarışın‘ (rubio/a)

Ben	sarışın	ım	Yo soy rubio
Sen	sarışın	sın	Tu eres rubio
O	sarışın	(dır)	El es rubio
Biz	sarışın	ız	Nosotros somos rubios
Siz	sarışın	sınız	Vosotros sois rubios
Onlar	sarışın	(dırlar)	Ellos son rubios

- Si la vocal dominante de la raíz es o ó u, por ejemplo, ‘sonuncu‘ (último/a)

Ben	sonuncu	yum	Yo soy/estoy último
Sen	sonuncu	sun	Tu estás último
O	sonuncu	(dur)	El está último
Biz	sonuncu	yuz	Nosotros estamos últimos
Siz	sonuncu	sunuz	Vosotros estaís últimos
Onlar	sonuncu	(durlar)	Ellos están últimos

- Si la vocal dominante de la raíz es e ó i, por ejemplo, ‘güzel‘ (bonito/a, guapo/a, hermoso/a, bello/a)

Ben	güzel	im	Yo soy/estoy guapo
Sen	güzel	sin	Tu eres guapo
O	güzel	(dir)	El es guapo
Biz	güzel	iz	Nosotros somos guapos
Siz	güzel	siniz	Vosotros sois guapos
Onlar	güzel	(dirler)	Ellos son guapos

– Si la vocal dominante de la raíz es ö ó ü, por ejemplo, ‘özgür‘ (libre)

Ben	özgür	üm	Yo soy/estoy libre
Sen	özgür	sün	Tu eres libre
O	özgür	(dür)	El es libre
Biz	özgür	üz	Nosotros somos libres
Siz	özgür	sünüz	Vosotros sois libres
Onlar	özgür	(dürler)	Ellos son libres

Ejemplos:

• Gençim – Soy joven.
• Talebesin – Eres estudiante.
• İspanyol(dur) – Es español/a.
• Özeliz – Somos especiales.
• Aynısınız – Sois iguales.
• Boş(turlar) – Están vacíos.

2.- PRESENTE INDICATIVO NEGATIVO del verbo Ser ó Estar.

El negativo del verbo Ser o Estar se forma siempre con değil + sufijo (-im, -sin, (-dir), -iz, -siniz, (dirler))

değil = no (una de las formas de negación en turco)

Ejemplos:

- ‘sarışın‘ (rubio/a)

Ben	sarışın	değil	im	Yo no soy rubio
Sen	sarışın	değil	sin	Tu no eres rubio
O	sarışın	değil	(dir)	El no es rubio
Biz	sarışın	değil	iz	Nosotros no somos rubios
Siz	sarışın	değil	siniz	Vosotros no sois rubios
Onlar	sarışın	değil	(dirler)	Ellos no son rubios

- ‘güzel‘ (bonito/a, guapo/a, hermoso/a, bello/a)

Ben	güzel	değil	im	Yo no soy/estoy guapo
Sen	güzel	değil	sin	Tu no eres guapo
O	güzel	değil	(dir)	El no es guapo
Biz	güzel	değil	iz	Nosotros no somos guapos
Siz	güzel	değil	siniz	Vosotros no sois guapos
Onlar	güzel	değil	(dirler)	Ellos no son guapos

Verbos en INFINITIVO.

Los verbos en turco se construyen a partir de un patrón básico de conjugación.

Todos obedecen este patrón, salvo el verbo-sufijo ser/estar, que es el único que se considera ‘irregular’.

Verbo Infinitivo
Raiz +	- mak
	- mek

Conforme a la primera Regla de Armonía Vocal, si la vocal dominante de la raiz del verbo es:

• a, ı, o, u -> el sufijo de infinitivo será -mak
• e, i, ö, ü -> el sufijo de infinitivo será -mek

Ejemplos:

• açmak – abrir.
• kırmak – romper, quebrar, dañar.
• korkmak – temer.
• okumak – leer, estudiar.
• denemek – experimentar, intentar.
• içmek – beber.
• görmek – ver.
• büyümek – crecer.

Formación del Plural

El plural se forma añadiendo el sufijo de plural al nombre:

Sustantivo + L + Vmenor + R

Vmenor -> vocal que corresponda a la vocal dominante según la primera Regla de Armonía Vocal

Por lo tanto, el sufijo de plural será:

• si la vocal dominante es a, ı o, u -> – LAR
  
  
• si la vocal dominante es e, i, ö, ü -> – LER

 

Ejemplos:

Singular	Vocal Dominante	Sufijo	Plural	Significado
araba	a	- lar	arabalar	coches
kız	ı		kızlar	tazas
top	o		toplar	pelotas
kutu	u		kutular	cajas
ev	e	-ler	evler	casas
fil	i		filler	elefantes
köpek	ö		köpekler	perros
gün	ü		günler	libros

 

 

Armonía Vocal

El turco es una lengua aglutinante, porque las palabras se van construyendo mediante la adesión de morfemas, en este caso, de sufijos. No existen los prefijos, salvo para algunos extranjerismos.

Para esta construcción de palabras hay que tener en cuenta las reglas de la armonía vocal.

Las vocales se dividen en dos clases:

• VOCALES ANTERIORES (o altas): e, i, ö, ü
• VOCALES POSTERIORES (o bajas): a, ı o, u

Normalmente, las palabras originales del turco suelen tener todas sus vocales de una misma clase: o todas frontales, o todas posteriores. A esto se le llama “armonía vocal”.

Cuando añadimos sufijos a una palabra para modificar su significado, la última vocal de esta palabra (vocal DOMINANTE) determina la clase de vocal de ese sufijo (frontal o posterior).

Cuando se añade otro sufijo detrás de un sufijo, la vocal dominante pasará a ser la última vocal del sufijo anterior. Y así sucesivamente.

Ejemplos:

Palabra	Vocal Dominante	Significado
Ev	e	casa
Evler	e	casas
Araba	a	coche
Arabalar	a	coches
Fincan	a	taza
Fil	i	elefante
Köpek	e	perro
Kitap	a	libro
Kutu	u	caja
Kedi	i	gato, gata
Süt	ü	leche
Kız	ı	niña
Kızlar	a	niñas

Regla 1: Armonía Vocal Menor

Si la última vocal de la palabra es una VOCAL FRONTAL, el sufijo tomará una e.
Si la última vocal de la palabra es una VOCAL POSTERIOR, el sufijo tomará una a.

e , i, ö, ü	- e
a, ı, o, u	- a

Ejemplos:

Palabra	Vocal Dominante	Cambia a	Con sufijo
Ev	e	- e	evler
Fil	i		filler
Göl	ö		göller
Yüz	ü		yüzler
Araba	a	- a	arabalar
Kız	ı		kızlar
Top	o		toplar
Kutu	u		kutular

Regla 2: Armonía Vocal Mayor

Vocal Dominante	Vocal del Sufijo
a, ı	– ı
o, u	- u
e , i	– i
ö, ü	- ü

Ejemplos:

Palabra	Significado	Vocal Dominante	Cambia por	Con sufijo	Significado
Ev	casa	e	- i	evin	la casa de…
Fil	elefante	i		fili	(acusativo)
Göl	lago	ö	- ü	gölü	(acusativo)
Gün	día	ü		günü	(acusativo)
Baba	padre	a	- ı	babayı	(acusativo)
Yıl	año	ı		Yılı	(acusativo)
Top	pelota	o	- u	Topu	(acusativo)
Tuz	sal	u		tuzlu	salado

Los números: Cardinales y Ordinales

Los números cardinales:

0	sıfır	20	yirmi
1	bir	21	yirmi bir
2	iki	22	yirmi iki
3	üç	23	yirmi üç
4	dört	24	yirmi dört
5	beş	25	yirmi beş
6	altı	26	yirmi altı
7	yedi	27	yirmi yedi
8	sekiz	28	yirmi sekiz
9	dokuz	29	yirmi dokuz
10	on	30	otuz
11	on bir	40	kırk
12	on iki	50	elli
13	on üç	60	altmış
14	on dört	70	yetmiş
15	on beş	80	seksen
16	on altı	90	doksan
17	on yedi	100	yüz
18	on sekiz	200	iki yüz
19	on dokuz	1000	bin

Los números ordinales:

1.	birinci	primero
2.	ikinci	segundo
3.	üçüncü	tercero
4.	dördüncü	cuarto
5.	beşinci	quinto
6.	altıncı	sexto
7.	yedinci	séptimo
8.	sekizinci	octavo
9.	dokuzuncu	noveno
10.	onuncu	décimo
20.	yirminci	vigésimo
30.	otuzuncu	trigésimo
40.	kırkıncı	cuadragésimo
50.	ellinci	quincuagésimo
60.	altmışıncı	sexagésimo
70.	yetmişinci	septuagésimo
80.	sekseninci	octogésimo
90.	doksanıncı	nonagésimo
100.	yüzüncü	centésimo
1000.	bininci	milésimo

Ejemplos:

• bir kitap – un libro
• iki ev – dos casas, las dos casas*
• bir defa – una vez
• üç araba - tres coches, los tres coches*
• dört gün – cuatro días, los cuatro días*
  
• bin bir gece – mil y una noches, las mil y una noches*
• beş yüz gram – 500 gramos
• otuz dakika – 30 minutos, los 30 minutos*
• bir saat – una hora

*Nota: en turco no existe el artículo determinado ( ‘el’, ‘la’, ‘los’, ‘las’). Un sustantivo sin sufijos, por ejemplo, ‘araba‘, puede significar ambos casos: ‘el coche’ o ‘coche’.

Saludos y expresiones básicas

Evet - sí.

Hayır - no.

Tamam – de acuerdo, ok.

Lütfen – por favor.

Teşekkür ederim / teşekkürler - Gracias.

Sağ ol! – ¡Gracias!

Rica ederim! – ¡no hay de qué!

Ederim – del verbo “etmek” (hacer); estoy haciendo, hago.

Bir şey değil – ¡de nada!

Merhaba! - ¡Hola!

İyi günler! - ¡Buenos días!

İyi akşamlar! - ¡Buenas tardes!

İyi geceler! - ¡Buenas noches!

Hoş geldiniz! - ¡Bienvenidos!, ¡Bienvenido (ud.)!

Hoş bulduk! - ¡Gracias! (cuando te han dado la bienvenida).

Hoş – placentero, agradable.

Geldiniz - del verbo “gelmek” (venir) , vinísteis, vino (ud.)

Bulduk – del verbo “bulmak” (encontrar, descubrir) encontramos (pretérito).

Nasılsın? - ¿Cómo estás?

Nasılsınız? – ¿Cómo está usted?

İyiyim - estoy bien.

Öyle-böyle! - regular, así-así.

Ya siz? - ¿Y usted?

Ya sen? – ¿Y tú?

Ben de iyiyim – yo también estoy bien.

Allaha ısmarladık! – ¡Hasta la vista! (lo dice el que se marcha)

güle güle! - ¡Hasta la vista! (lo dice el que se queda a quien se marcha)

Yarın görüşmek üzere! – ¡Nos vemos mañana! / ¡Hasta mañana!

görüşürüz! – ¡Hasta la vista!

Diálogo 1:

- Günaydın.	- ¡Buenos días!
- Günaydın.	- ¡Buenos días!
- Nasılsınız?	- ¿Qué tal está Ud?
- Teşekkür ederim. İyiyim. Ya siz?	- Bien, gracias. ¿Y Ud?
- Teşekkürler. Ben de iyiyim.	- Bien también, gracias.
- İyi Günler!	- ¡Que pase un buen día!
- Güle güle.	- ¡Hasta la vista!

Diálogo 2:

- Hoş geldiniz!	- ¡Bienvenido!
- Hoş bulduk ! Nasılsın?	- ¡Gracias! ¿Qué tal?
- Sağ ol! İyiyim. Ya sen?	- Bien, gracias. ¿Y tu?
- Sağ ol! Ben de iyiyim.	- Bien también, gracias.
- Yarın görüşmek üzere!	- ¡Nos vemos mañana!
- Tamam. Görüşürüz!	- De acuerdo. ¡Hasta la vista!

La familia (Aile)

Anne	Madre, mamá
Baba	Padre, papá
Eş	Esposo, esposa, pareja, marido, mujer.
Hanım	Esposa, señora
Koca	Marido, esposo
Anneanne	Abuela materna
Babaanne	Abuela paterna
Dede	Abuelo
Büyükbaba	Abuelo
Oğul	Hijo
Kız	Hija, niña
Kardeş	Hermano, hermana
Abla	Hermana mayor; forma de dirigirse a una señora joven
Hala	Tía (por parte del padre)
Teyze	Tía (por parte de la madre)
Yenge	Cuñada; esposa del tío; manera informal de referirse a la esposa de alguien o la propia
Amca	Tío (por parte del padre)
Dayı	Tio (por parte de la madre)
Enişte	Cuñado; esposo de la tía
İkiz	Gemelo, gemela
Kuzen	Primo
Kuzin	Prima
Bebek	Bebé; muñeca
Torun	Nieto, nieta
Erkek yeğen Kardeş oğlu	sobrino
Kız yeğen Kardeş kızl	sobrina